Nauka i kosmos

Podróż do Centrum Klastra Panny

Obraz NASA/ESA Hubble Space Telescope przedstawia galaktykę spiralną Messier 88 (M88). ESA/Hubble & NASA, D. Thilker Obraz opublikowany przez NASA/ESA Hubble Space Telescope 29 maja 2026 roku koncentruje się na aktywnej galaktyce spiralnej, która odbywa podróż trwającą setki milionów lat. Galaktyka Messier 88 (M88), znana również jako NGC 4501, znajduje się około 63 miliony lat świetlnych od Ziemi w konstelacji Coma Berenices (Włosy Bereniki). M88 jest galaktyką aktywną, co oznacza, że w jej centrum znajduje się supermasywna czarna dziura, która pożera gaz i pył. Astronomowie szacują, że czarna dziura ma masę około 100 milionów razy większą niż Słońce i wydaje się, że napędza wypływy gazu z centrum galaktyki. Dowiedz się więcej o M88. Źródło obrazu: ESA/Hubble & NASA, D. Thilker

HLTH_SILC_21 - "Zestaw danych: zaktualizowana struktura i dane"

Dane dotyczące niezaspokojonych potrzeb w zakresie badań medycznych są zbierane przez Eurostat. Informacje te obejmują różnice w zgłaszanych potrzebach w zależności od płci, wieku, głównych przyczyn oraz stopnia urbanizacji.

HLTH_SILC_14 - "Zestaw danych: zaktualizowana struktura i dane"

Eurostat opublikował nowe dane dotyczące niezaspokojonych potrzeb w zakresie badań medycznych. Informacje te są zbierane na podstawie samooceny obywateli, którzy wskazują, czy mieli trudności z dostępem do potrzebnych badań. Dane te są podzielone według płci, wieku, głównych przyczyn zgłaszanych przez osoby oraz poziomu wykształcenia. Dzięki temu możliwe jest lepsze zrozumienie, jakie grupy społeczne mogą mieć większe trudności w dostępie do opieki zdrowotnej. Warto zaznaczyć, że dostęp do badań medycznych jest kluczowy dla wczesnego wykrywania chorób i poprawy ogólnego stanu zdrowia społeczeństwa.

Zmęczony czytaniem? Rozwiąż quiz dnia

Przerwa na quiz

Przejdź do testów

HLTH_SILC_08 - "Zestaw danych: zaktualizowana struktura i dane"

Eurostat opublikował nowe dane dotyczące niezaspokojonych potrzeb w zakresie badań medycznych, które zostały zebrane w ramach badania HLTH_SILC. Raport ten analizuje, w jaki sposób różne czynniki, takie jak płeć, wiek, główny powód zgłoszenia oraz kwintyl dochodowy, wpływają na dostępność usług medycznych. W szczególności, dane pokazują, że niezaspokojone potrzeby w zakresie badań medycznych różnią się w zależności od płci i wieku. Na przykład, mężczyźni w starszym wieku częściej zgłaszają brak dostępu do potrzebnych badań w porównaniu do kobiet. Ponadto, osoby z niższymi dochodami są bardziej narażone na niezaspokojone potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej. Te informacje są istotne dla polityków i decydentów, którzy starają się poprawić dostęp do usług medycznych w Europie. Wnioski z raportu mogą pomóc w opracowaniu skuteczniejszych strategii zdrowotnych, które uwzględniają różnorodne potrzeby społeczeństwa.

NASA Drains 66-Million-Gallon Reservoir to Upgrade Critical Water System

Без рейтингу0 коментарів7 хв

7 min czytania

NASA Drains 66-Million-Gallon Reservoir to Upgrade Critical Water System

A powerful but mostly unseen water system at work during rocket engine tests at NASA’s Stennis Space Center near Bay St. Louis, Mississippi, underwent an upgrade in May. Crews brought the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir to its lowest level since construction in the 1960s by pumping out about 40 million gallons of water over three days. This brought the reservoir, measuring 800 feet in diameter and about 25 feet deep, down to the level needed to replace a 3,000 gallon per minute pump that supplies water for fire suppression to the test complexes. before after The High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 7 as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin The reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 11 at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out about 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin before after The High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 7 as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin The reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 11 at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out about 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin before after Before and After Lowering the Reservoir May 7, 2026 – May 11, 2026 Curtain Toggle 2-Up Image Details BEFORE (SSC-20260507-s00393) The High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 7 as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. AFTER (SSC-20260511-s00420) The reservoir is shown at NASA’s Stennis Space Center on May 11 at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out about 40 million gallons over three days to complete upgrades. For a typical RS-25 engine test supporting NASA’s Artemis missions, about five million gallons of water flow from the reservoir to the Fred Haise Test Stand. The water cools the engine exhaust that reaches up to 6,000 degrees Fahrenheit, supplies water to the flame deflector and helps with sound suppression during a test. A hot fire test produces critical data to ensure an engine is safe and reliable. before after A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 7 shows the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-milion-gallon reservoir as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 11 shows the reservoir at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin before after A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 7 shows the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-milion-gallon reservoir as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 11 shows the reservoir at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin before after Before and After A View from the Thad Cochran Test Stand May 7, 2026 – May 11, 2026 Curtain Toggle 2-Up Image Details BEFORE (SSC-20260507-s00395) – A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 7 shows the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-milion-gallon reservoir as work gets underway to remove about 40 million gallons of water to complete upgrades. AFTER (SSC-20260511-s00423) – A view from the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 11 shows the reservoir at its lowest level since construction in the 1960s. Crews lowered the reservoir by pumping out 40 million gallons over three days to complete upgrades. The water used during a test is recycled for future use as it flows back into the on-site canal system, before returning to the reservoir. “The old pump that supported fire suppression for testing reached its end of life, so this project promotes reliability with the upgrade,” said Justin Lucas, NASA project manager. In addition to a new pump, the piping has improved to a 14-inch-to-12-inch configuration. Picture trying to drink water from a big cup using a tiny coffee stirrer. This is similar to how the previous pump relied on piping that narrowed from 14 inches down to 10 inches before reaching the pump. The water moved but required more work from the system. “With the upgraded configuration, less velocity inside the pipe with the same amount of flow equals a longer lasting pipe, pump, and hardware,” said Lucas. A work crew lays suction piping on May 6 for the portable pumps that will help remove about 40 million gallons of water from the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir to complete upgrades at NASA’s Stennis Space Center. Floating buoys keep the suction piping suspended above the reservoir floor, preventing it from drawing in mud. This also protects the integrity of the reservoir bed by ensuring no underlying material is removed. NASA/Danny Nowlin A drone image shows water flowing to the Thad Cochran Test Stand at NASA’s Stennis Space Center on May 7. Crews lowered the High Pressure Industrial Water Facility’s 66 million gallon reservoir to its lowest level since the 1960s by pumping out about 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Jason Peterson A drone image shows the High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir at NASA’s Stennis Space Center on May 7. Crews lowered the reservoir to its lowest level since the 1960s by pumping out about 40 million gallons over three days to complete upgrades. NASA/Jason Peterson A work crew uses a lift to remove the main isolation valve to complete upgrades at NASA’s Stennis Space Center’s High Pressure Industrial Water Facility on May 11. The isolation valve isolates the water supply during work to replace the 3,000 gallon per minute pump that supplies water for fire suppression to the test complexes. NASA/Danny Nowlin The High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir is shown with about 40 million gallons of water removed at NASA’s Stennis Space Center on May 11. Crews lowered the reservoir to its lowest level since construction in the 1960s to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin The High Pressure Industrial Water Facility’s 66-million-gallon reservoir is shown with about 40 million gallons of water removed at NASA’s Stennis Space Center on May 11. Crews lowered the reservoir to its lowest level since construction in the 1960s to complete upgrades. NASA/Danny Nowlin The water system upgrades have strengthened a vital system that supports NASA’s Artemis missions, along with commercial companies operating at NASA Stennis, home to America’s largest multiuser propulsion test site.

Без рейтингу0 коментарів7 хв

7 min czytania

NASA żegna misję MAVEN na Marsie, dziś konferencja prasowa

Artystyczna koncepcja sondy MAVEN NASA na Marsie. Sonda weszła na orbitę wokół planety w 2014 roku i przez ponad jedenaście lat obserwowała górną atmosferę Marsa, jonosferę oraz interakcje z Słońcem i wiatrem słonecznym, badając utratę atmosfery Czerwonej Planety w przestrzeń. Credit: NASA/Goddard/University of Colorado/Laboratory for Atmospheric and Space Physics Pierwsza misja poświęcona obserwacji atmosfery Marsa i jej ewolucji, MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) NASA, zakończyła się po ponad 11 latach na orbicie Marsa oraz dekadzie poza pierwotnym rocznym zadaniem. Ostatni kontakt z sondą miał miejsce 6 grudnia, kiedy to nastąpiła niespodziewana utrata sygnału po przejściu za Czerwoną Planetą. NASA zorganizuje konferencję prasową dzisiaj, w środę, 3 czerwca, o godzinie 14:00 EDT, aby omówić osiągnięcia MAVEN. Agencja powołała w lutym zespół do oceny anomalii, aby ocenić wysiłki naprawcze i określić prawdopodobny stan sondy. Zespół oceniający ustalił, że sonda MAVEN nie jest do odzyskania i nie jest już w stanie prowadzić swojej misji naukowej i przesyłania danych, co jest zgodne z ustaleniami zespołu misji. Telemetria z MAVEN przed przejściem sondy za Marsem w grudniu wykazała, że wszystkie podsystemy działały normalnie. Po wyjściu z za Marsa, sieć Deep Space Network (DSN) NASA nie zarejestrowała sygnału. Krótkie fragmenty danych telemetrii z analizy sygnałów radiowych zarejestrowanych przez otwarte odbiorniki DSN wskazały, że sonda była w trybie bezpiecznym i obracała się w niezwykle szybkim tempie, co sugeruje zakłócenie w trajektorii orbity MAVEN. Zespół oceniający doszedł do wniosku, że z powodu tego obrotu baterie sondy się rozładowały, co spowodowało utratę zasilania systemu komunikacyjnego i uczyniło MAVEN niemożliwym do odzyskania. Te wstępne ustalenia nie wyjaśniają potencjalnej przyczyny anomalii, która wciąż jest badana. Zespół oceniający ma przedstawić swój ostateczny raport jeszcze w tym roku. NASA rozpoczęła oficjalny proces dekomisji misji MAVEN, stosując standardowe procedury archiwizacji pełnego zestawu danych misji dla społeczności naukowej i eksploracyjnej. „Nauka, którą MAVEN nam dostarczył, jest kluczowa dla określenia, jakie środki ochrony przed promieniowaniem i bezpieczeństwa musimy podjąć przed wysłaniem ludzi na Marsa” – powiedziała Louise Prockter, dyrektor Wydziału Nauki Planetarnej w siedzibie NASA w Waszyngtonie. „Dane zebrane przez MAVEN będą nadal dostarczać cennych informacji o Marsie przez dziesięciolecia.” Uruchomiona w listopadzie 2013 roku, misja MAVEN badała górną atmosferę, jonosferę oraz interakcje Marsa z Słońcem, aby zbadać utratę atmosfery Marsa w przestrzeń. Zrozumienie utraty atmosfery daje naukowcom wgląd w historię atmosfery i klimatu planety, obecność wody w stanie ciekłym oraz możliwości zamieszkania. „Misja MAVEN naprawdę posunęła naszą wiedzę o atmosferze Marsa i jej ewolucji. Ten zbiór danych miał ogromny wpływ na tę dziedzinę” – powiedział Shannon Curry, główny badacz MAVEN i naukowiec w Laboratorium Fizyki Atmosferycznej i Kosmicznej na Uniwersytecie Kolorado w Boulder. „Nasz zespół naukowy jest niezwykle dumny ze wszystkich tych niesamowitych odkryć.” Wpływ Słońca na Marsa Jednym z pierwszych dużych wyników MAVEN było to, że erozja atmosfery Marsa znacznie wzrasta podczas burz słonecznych . Zespół badał, jak wiatr słoneczny, będący strumieniem naładowanych cząstek nieustannie wypływających ze Słońca, oraz burze słoneczne nieustannie zdzierają atmosferę Marsa, a także jak ten proces odegrał kluczową rolę w zmianie klimatu Marsa z potencjalnie nadającego się do zamieszkania świata do dzisiejszej zimnej, jałowej planety. Misja MAVEN dokonała bezprecedensowych postępów w zrozumieniu, jak Słońce i warunki pogodowe w przestrzeni wpływają na Marsa, ponieważ była jedyną sondą, która mogła jednocześnie mierzyć zarówno Słońce, jak i reakcję atmosfery Marsa. Marsjańskie pokazy świetlne Misja MAVEN odkryła kilka typów auror , które rozświetlają atmosferę, gdy energetyczne cząstki wnikają w atmosferę, bombardując gazy i sprawiając, że świecą. Zespół MAVEN wykazał, że protony tworzą nowe rodzaje auror na Marsie. Na Ziemi, aurory protonowe występują tylko w bardzo małych obszarach w pobliżu biegunów, podczas gdy na Marsie mogą występować wszędzie. Atmosfera Marsa ulatnia się w przestrzeń Aby lepiej zrozumieć, jak Mars stracił większość swojej atmosfery, MAVEN zmierzył sputtering atmosferyczny po raz pierwszy na jakiejkolwiek planecie. Zespół zrobił to, obserwując argon, który jest gazem szlachetnym, co oznacza, że rzadko reaguje z innymi składnikami atmosfery Marsa. Jedynym znaczącym sposobem, w jaki może być usunięty, jest sputtering atmosferyczny, proces, w którym jony uderzają w atmosferę Marsa z wystarczającą prędkością, aby wyrzucić cząsteczki gazu z atmosfery, podobnie jak skok do basenu. Zespół wykorzystał 11 lat danych, aby ujawnić obecność sputterowanego argonu na dużych wysokościach w dokładnych miejscach, w których energetyczne cząstki uderzały w atmosferę, pokazując sputtering w czasie rzeczywistym. Zrozumienie marsjańskich tajemnic związanych z pyłem W 2018 roku seria burz pyłowych stworzyła chmurę pyłową tak dużą, że otoczyła Czerwoną Planetę. Zespół MAVEN badał, jak ta "globalna" burza pyłowa wpłynęła na górną atmosferę Marsa, aby zrozumieć, jak te wydarzenia wpłynęły na ucieczkę wody w przestrzeń. Potwierdziło to, że ogrzewanie z burz pyłowych może wynieść cząsteczki wody znacznie wyżej w atmosferze niż zwykle, prowadząc do nagłego wzrostu utraty wody w przestrzeń. Ściganie komet Oprócz badań marsjańskich, MAVEN przyczynił się do wysiłków NASA w obserwacji komety 3I/ATLAS na Marsie . W ciągu 10 dni w zeszłym roku, zespół MAVEN zaprojektował nową kampanię obserwacyjną, aby uchwycić 3I/ATLAS, wykonując wiele zdjęć komety w różnych długościach fal, podobnie jak używając różnych filtrów w aparacie. Następnie zrobiono wysokiej rozdzielczości zdjęcia UV, aby zidentyfikować wodór pochodzący z komety. Analizując kombinację tych obrazów, naukowcy mogą zidentyfikować różnorodne cząsteczki i lepiej zrozumieć skład i historię komety.   W trakcie misji zespół naukowy MAVEN opublikował ponad 800 publikacji, a kolejne są planowane. Oprócz badań, sonda MAVEN była kluczowym elementem w Mars Relay Network NASA, przesyłając dane z łazików marsjańskich na Ziemię. Posiada również rekord Układu Słonecznego w zakresie największej ilości danych przesyłanych z innej planety w ciągu jednego dnia. Audio z dzisiejszej konferencji prasowej będzie transmitowane na stronie internetowej agencji pod adresem: https://www.nasa.gov/live Uczestnicy konferencji prasowej to: Tiffany Morgan, dyrektor, Program Eksploracji Marsa, Wydział Nauki Planetarnej, siedziba NASA Mike Moreau, kierownik projektu, MAVEN, Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda NASA, Greenbelt, Maryland Greg Heckler, zastępca kierownika programu ds. Rozwoju Zdolności, SCaN (Space Communications and Navigation), siedziba NASA Shannon Curry, główny badacz MAVEN, Laboratorium Fizyki Atmosferycznej i Kosmicznej na Uniwersytecie Kolorado w Boulder Aby zadawać pytania telefonicznie, media muszą zgłosić się najpóźniej do godziny 12:00 pod adres: [email protected] . Polityka akredytacji mediów NASA jest dostępna online. Misja MAVEN jest częścią portfela Programu Eksploracji Marsa NASA. Główny badacz misji znajduje się w Laboratorium Fizyki Atmosferycznej i Kosmicznej na Uniwersytecie Kolorado w Boulder, które również odpowiada za zarządzanie operacjami naukowymi oraz komunikację i outreach. Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda NASA w Greenbelt, Maryland, zarządza misją MAVEN. Sondę zbudowała firma Lockheed Martin Space, która jest odpowiedzialna za operacje misji. Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA w Południowej Kalifornii zapewnia wsparcie nawigacyjne i wsparcie w zakresie Deep Space Network.   Aby uzyskać więcej informacji na temat Programu Eksploracji Marsa NASA, odwiedź: https://science.nasa.gov/planetary-science/programs/mars-exploration -koniec- Karen Fox / Alana Johnson Główna siedziba, Waszyngton 240-285-5155 / 202-672-4780 [email protected] / [email protected] Sarah Frazier Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda, Greenbelt, Md. 202-853-7191 [email protected] Udostępnij Szczegóły Ostatnia aktualizacja 3 czerwca 2026 Redaktor Jessica Taveau Lokalizacja Siedziba NASA Powiązane terminy MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN) Deep Space Network Centrum Lotów Kosmicznych Goddarda Laboratorium Napędu Odrzutowego Mars Dyrekcja Misji Naukowych

TESPM110 - "Zestaw danych: zaktualizowana struktura i dane"

Według danych opublikowanych przez Eurostat, w 2022 roku 6,1% mieszkańców Unii Europejskiej zgłaszało niezaspokojone potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej. Warto zauważyć, że odsetek ten różnił się w zależności od płci. W przypadku mężczyzn, niezaspokojone potrzeby wyniosły 5,5%, podczas gdy wśród kobiet ten wskaźnik osiągnął 6,6%. Różnice te mogą być związane z różnymi czynnikami, w tym z dostępnością usług zdrowotnych oraz różnymi oczekiwaniami dotyczącymi opieki zdrowotnej. Warto również zwrócić uwagę, że w niektórych krajach członkowskich Unii Europejskiej odsetek osób zgłaszających niezaspokojone potrzeby był znacznie wyższy. Na przykład w Bułgarii wyniósł on 14,2%, co jest najwyższym wynikiem w całej UE. Te dane podkreślają znaczenie monitorowania i poprawy dostępu do opieki zdrowotnej, aby zaspokoić potrzeby wszystkich obywateli, niezależnie od płci.

Myślisz, że znasz odpowiedź? Rozwiąż szybki test

Sprawdź się

Przejdź do testów

SDG_03_60 - "Zaktualizowana struktura zbioru danych"

Według danych opublikowanych przez Eurostat, w Unii Europejskiej w 2022 roku 2,6% osób zgłosiło niezaspokojoną potrzebę badań medycznych i opieki zdrowotnej. Warto zauważyć, że wskaźnik ten różni się w zależności od płci. W szczególności, 3,1% kobiet zgłaszało niezaspokojoną potrzebę w porównaniu do 2,1% mężczyzn. Różnice te mogą być wynikiem różnych czynników, w tym dostępu do usług zdrowotnych oraz różnic w postrzeganiu zdrowia. Eurostat podkreśla, że te dane są istotne dla oceny sytuacji zdrowotnej obywateli oraz planowania polityki zdrowotnej w krajach członkowskich UE.

Без рейтингу0 коментарів2 хв

2 min czytania

Tajfun Jangmi

Od końca maja do początku czerwca 2026 roku, szeroka, powoli wirująca burza przemieszczała się na północny zachód nad Morzem Filipińskim w kierunku południowej Japonii. Pasma deszczowe tajfunu Jangmi spowodowały intensywne opady deszczu w wielu regionach, co wywołało obawy o powodzie w kilku miejscach. VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) na satelicie Suomi NPP uchwycił to nocne zdjęcie (powyżej) burzy około 16:40 czasu uniwersalnego 30 maja (1:40 czasu standardowego Japonii 31 maja). W tym czasie tajfun produkowal stałe wiatry o prędkości 120 kilometrów (75 mil) na godzinę, według 1-minutowych średnich raportowanych przez Joint Typhoon Warning Center (JTWC). To odpowiada kategorii 1 w skali wiatru huraganowego Saffir-Simpson . Obraz pokazuje szczegółowy widok ściany i oka , którego średnica jest na większym końcu spektrum, według Scotta Brauna, meteorologa badawczego w NASA Goddard Space Flight Center. Widać również pewne niskopoziomowe rotacje po wschodniej stronie oka, tworzące cechy znane jako "mesocyklony", które są częściowo zasłonięte przez chmury wysokiego poziomu. Choć wyglądają imponująco, te cechy są dość typowe, zauważył Braun. Drugie zdjęcie przedstawia szerszy widok tej samej burzy dzień później. VIIRS na satelicie NOAA-20 uzyskał to zdjęcie około 16:40 czasu uniwersalnego 31 maja (1:40 czasu standardowego Japonii 1 czerwca), kiedy burza była nieco silniejszym tajfunem z utrzymującymi się wiatrami o prędkości 130 kilometrów (80 mil) na godzinę. Na obu zdjęciach oko Jangmi znajdowało się nadal na południe od Okinawy. Jednak zewnętrzne pasma chmur burzy już sięgały lądu, gdy burza przemieszczała się na północ. Prognozy przewidywały, że burza zbliży się do Okinawy, a następnie skręci na północny wschód w kierunku regionu Amami około 1-2 czerwca. Oczekiwano, że nadal przyniesie duże ilości deszczu, szczególnie wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, według doniesień prasowych . Obrazy NASA Earth Observatory autorstwa Michali Garrison, wykorzystujące dane z VIIRS day-night band z NASA EOSDIS LANCE , GIBS/Worldview oraz Joint Polar Satellite System (JPSS) . Historia autorstwa Kathryn Hansen.

Без рейтингу0 коментарів2 хв

2 min czytania

Wyzwanie NASA dla robotyków kosmicznych

Źródło obrazu: Motiv Space Systems Misja Fly Foundational Robots (FFR) planuje wysłanie ramienia robota o siedmiu stopniach swobody na niską orbitę Ziemi. NASA otwiera dostęp do tego ramienia dla wybranej grupy amerykańskich badaczy — głównych badaczy, naukowców po doktoracie, profesorów oraz wysoce wykwalifikowanych studentów, którzy mają interesujący eksperyment i zdolność do jego realizacji. Wszyscy uczestnicy muszą złożyć dokumentację potwierdzającą kwalifikacje podczas rejestracji. Po przeglądzie i potwierdzeniu kwalifikacji, uczestnicy otrzymają dostęp do portalu składania wniosków w fazie 1. Faza 0 — Rejestracja kwalifikacyjna Rozpocznij od wypełnienia rejestracji kwalifikacyjnej. Dokumentacja zgłoszeniowa jest wymagana na tym etapie zgodnie z wymaganiami federalnymi. Rejestracja kończy się o 12:59 ET (11:59 CT) 23 września. Faza 1 — Składanie białej księgi Złóż białą księgę proponującą krótki, skoncentrowany eksperyment z wykorzystaniem ramienia robota FFR. Do fazy 2 przechodzi maksymalnie 15 zespołów. Składanie wniosków kończy się o 12:59 ET (11:59 CT) 2 października. Faza 2 — Symulacja i walidacja Zaproszeni uczestnicy przeprowadzają testy symulacyjne i walidacyjne, w tym wizyty w Goddard Space Flight Center w Greenbelt, Maryland. Nagroda: Zespoły, które przejdą walidację, otrzymają ofertę czasu na eksperymenty na orbicie w ramach misji FFR. Data otwarcia rejestracji wyzwania: 20 maja 2026 Data zamknięcia rejestracji wyzwania: 23 września 2026 Aby uzyskać więcej informacji, odwiedź : https://spaceroboticistchallenge.com/

Patrz w górę!

ESA/Sophie Adenot Astronauci Sophie Adenot z ESA (Europejska Agencja Kosmiczna) oraz Jack Hathaway z NASA, obaj inżynierowie lotu misji Expedition 74 , obserwują z okna w kopule zautomatyzowane podejście i dokowanie statku towarowego SpaceX Dragon do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej 17 maja 2026 roku. W momencie wykonania tego zdjęcia orbitalny posterunek znajdował się 259 mil nad Oceanem Indyjskim, tuż na zachód od Malediwów. Zobacz kopułę i inne części stacji kosmicznej w naszej wirtualnej wycieczce. Źródło zdjęcia: ESA/Sophie Adenot